چهارشنبه ۷ مرداد ۱۳۹۴ ه‍.ش.

جان کری: محدودیت‌ها علیه برنامه هسته‌ای ایران مادام‌العمر هستند

وزیر خارجه آمریکا در باره توافق هسته‌ای با ایران به کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان توضیحاتی داد. او در این جلسه تکرار کرد که توافق برای همیشه جلوی دستیابی ایران به بمب اتمی را می‌گیرد.

روز سه‌شنبه (۲۸ ژوئیه/۶ مرداد) وزیران خارجه، خزانه‌داری و انرژی آمریکا در کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان این کشور حاضر شدند تا به پرسش‌های این کمیته در باره توافق هسته‌ای با ایران پاسخ دهند.
جان کری تاکید کرد که محدودیت‌های در نظر گرفته شده برای برنامه‌های اتمی ایران، نه ده ساله، نه ۱۵ یا ۲۰ساله بلکه مادام‌العمر هستند.
او گفت آژانس برای ۲۵ سال به طور مستمر، میزان اورانیوم ایران را از نقطه تولید زیرنظر خواهد داشت. کری در عین حال یادآوری کرد که آمریکا به مفاد قرارداد محرمانه ایران و آژانس دسترسی ندارد.
تحریم‌‌ها علیه سپاه پاسداران برقرار خواهند ماند
کری افزود اگر ایران اجازه دسترسی به تاسیسات نظامی خود را ندهد، تحریم‌ها برخواهند گشت: «اگر ایران از مفاد توافق تخطی کند، ما متوجه خواهیم شد.» وزیر خارجه آمریکا گفت که تحریم‌ها ابزار دیپلماسی و وسیله دستیابی به آن چیزی هستند که ما می‌خواهیم.
وزیر خارجه آمریکا بار دیگر تکرار کرد که عقب راندن یک ایران بدون سلاح هسته‌ای بسیار آسان‌تر از ایرانی است که سلاح اتمی داشته باشد.
او مخالفت سپاه پاسداران با توافق را نیز نشانه‌ای مثبت خواند و یادآوری کرد که تحریم‌ها علیه سپاه قدس همچنان برقرار خواهند بود.
کری بار دیگر به اسرائیل اطمینان خاطر داد و گفت فعالیت‌های ایران زیر نظر قرار خواهند داشت و نگرانی اسرائیلی‌ها قابل درک است. او پیش‌تر هشدار داده بود که مخالفت کنگره با توافق هسته‌ای، اسرائیل را منزوی می‌کند.
یک روز پیش‌تر، دفتر نخست‌وزیر اسرائیل از تهیه سندی خبر داد که قرار است به کنگره آمریکا ارائه شود. این سند پیشنهاد می‌کند که تحریم‌های ایران به صورت مرحله به مرحله و ما به ازای اجرای تعهدات ایران لغو شوند و در صورت تخطی ایران، محدودیت‌های هرچه بیشتری علیه این کشور در نظر گرفته شود.
بنیامین نتانیاهو گفته که توافق هسته‌ای با ایران یک «خطای تاریخی» است و اسرائیل این توافق را به رسمیت نخواهد شناخت.
وزیر خارجه آمریکا برای متقاعد کردن نمایندگان مخالف توافق هسته‌ای عنوان کرد که در آغاز مذاکرات، ایران مواد ساختن ده بمب اتمی را داشت.
کری افزود اگر توافق رد شود آمریکا در فاصله یک روز حمایت‌های دیپلماتیک خود را از دست می‌دهد: «چنانچه توافق ملغی شود، راه ایران برای ازسرگیری غنی‌سازی بیست درصدی اورانیوم هموار می‌شود و آمریکا در تحریم ایران شرکایی نخواهد داشت.»
جیکوب لو، وزیر خزانه‌داری آمریکا نیز در این نشست عنوان کرد که تحریم‌های اساسی آمریکا به قوت خود باقی می‌مانند و ایران هم‌چنان نمی‌تواند به بخش عمده‌ای از بازارهای بین‌المللی دست یابد. لو افزود که حدود ۵۰ میلیارد دلار از پول‌های بلوکه شده ایران به این کشور بازگردانده می‌شوند. گفته می‌شد که این مبلغ ۱۰۰ میلیارد دلار است.
کمیته روابط خارجی مجلس نمایندگان آمریکا خواستار پاسخگویی مقامات دولتی در باره تصویب قطعنامه توافق هسته‌ای در شورای امنیت پیش از ارائه آن به کنگره، وضعیت سایت‌های نظامی ایران از جمله پارچین، دورنمای غنی‌سازی اورانیوم پس از انقضای دوره محدودیت‌ها، برنامه موشکی ایران و نیز وضعیت آمریکایی‌های زندانی در ایران بود.
سناتور اد رویس، رئیس این کمیته از جمله گفت: «ما خواهان بازرسی‌ هرکجا در هر زمان بودیم اما توافق با این خواست فاصله دارد.»
جلسه یاد شده در واشنگتن، به موازات جلسه‌ای در مجلس ایران برگزار شد. روز سه‌شنبه، مجلس ایران به دلیل تاخیر در ارائه متن فارسی توافق هسته‌ای متشنج شد.
اصولگرایان در واکنش به مصوبه کنگره آمریکا برای نظارت بر توافق اتمی، خواستار تصویب توافق در مجلس هستند اما سخنگوی دولت می‌گوید متن توافق باید به تصویب شورای‌عالی امنیت ملی برسد و مجلس می‌تواند در این زمینه مشورت بدهد.

دوشنبه ۵ مرداد ۱۳۹۴ ه‍.ش.

منامه از شکست عملیات ایران برای قاچاق اسلحه و مواد منفجره به بحرین خبر داد




وزارت کشور بحرین اعلام کرد که نیروهای امنیتی این کشور، عملیات قاچاق مواد منفجره بسیار خطرناک، اسلحه اتوماتیک و مقادیری مهمات را با شکست مواجه کرد.
بنا بر این اعلام، در این عملیات 5 مظنون دستگیر شدند که شماری از آن ها توسط سپاه پاسداران جمهوری اسلامی ایران آموزش داده شده اند.
به گزارش خبرگزاری رویترز، وزارت امور خارجه بحرین افزوده است: «دو تن از دستگیر شدگان به دریافت محوله از ایرانی ها در آب های منطقه ای بحرین، اعتراف کرده اند. یکی از آن ها در سال 2013 در ایران آموزش دیده است.»
مقام های بحرینی می گویند که 43 کیلوگرم ماده شدید الانفجار C4 را از قاچاقچیان مصادره کرده اند.
پیش از آن خبرگزاری وزارت امور خارجه بحرین اعلام کرد که سفیر خود را از ایران فراخواند. این اقدام چند روز پس از سخنرانی آیت الله علی خامنه ای رهبر جمهوری اسلامی ایران روی می دهد که اعتراض مقام های بحرینی را در پی داشت.
وزارت امور خارجه بحرین، در بیانیه ای، ادامه مواضع «ستیزه جویانه» مسئولان جمهوری اسلامی ایران را که «ناقض اصل همجواری و پایبندی به قوانین، اعراف بین الملل، سازمان ملل متحد و سازمان همکاری های اسلامی» است محکوم کرد؛ قوانینی که هرگونه دخالت در امور داخلی دیگر کشورها را منع می کند.
پیشتر وزارت کشور بحرین اعلام کرده بود که گارد ساحلی این کشور 15 ژوئیه قایقی را توقیف و از آن 44 کیلوگرم ماده منفجره C4، هشت تفنگ کلاشنیکف، 32 خشاب و مقادیری مهمات را ضبط کرده است. 

کسیکه برای مصرف داخلی خود گند گوزی میکند میشود علی شیره ای


 علی شیره ای  رهبور جمهوری اسلامی ایران در حساب انگلیسی زبان خود در شبکه اجتماعی توییتر عکس باراک اوباما رئیس جمهوری آمریکا را به گونه ای منتشر کرد که کلتی به سمت سر خود نشانه رفته و در حال خودکشی است.
در این عکس نامی از اوباما برده نشده، اما عکسی در سایه از مردی منتشر شده که شبیه اوباما است. این عکس شامل پرچم ایالات متحده آمریکا بر روی سینه مرد نیز هست و علاوه بر آن پرچم آمریکا در کنارش قرار گرفته است.
در کنار عکس، ترجمه بخشی از سخنرانی علی شیره ای  در روز 18 ژوئیه جاری منتشر شده که گفته بود «(رئیس جمهور آمریکا) گفته می‌تواند ارتش ایران را نابود کند... ما از هیچ جنگی استقبال نمی‌کنیم اما ...»
جواب این اما... عکسی بود که در زیر این پیام منتشر شده و آن خودکشی اوباما است. این عکس دو بار در حساب توییتر انگلیسی زبان رهبور  ایران منتشر شده است.
این حساب کاربری را بیش از 141 هزار کاربر پی گیری می کنند. خامنه ای دو حساب دیگر به زبان های فارسی و اسپانیایی در توییتر دارد.

یکشنبه ۴ مرداد ۱۳۹۴ ه‍.ش.

نظر شاهنشاه اریامهر در مورد مصدق



شاهنشاه در مورد این خائن خبیث کودتا چی در کتاب پاسخ بتاریخ خود چنین اورده اند :
 مصدق وسیاست موازنه منفی 
صفحات 55-56-57
داوری درباره سیاستمداری چون مصدق آسان نیست " در شخصیت ورویه او تناقضات فراوان وجود داشت . ناطقی زبر دست بود . اما میان گفته ها وکردارش هماهنگی وجود نداشت وبه انچه میگفت عمل نمیکرد .گاه دچار شوق والتهاب وهیجان بود وگاه دستخوش سرخوردگی وافسردگی و نومیدی کامل . در سخنرانیهایش فریاد میزد میگریست دچار اغما میشد . بعضی ها اورا با ریسپیر وبعضی ویرا با ری نیز مقایسه کرده اند وحتی برخی از صاحب نظران با شخصیتهای کمدیهای کلاسیک ایتالیا مقایسه نموده اند . بر رویهم میتوان گفت مصدق رفتاری کاملا عقلانی نداشت وبیشتر تابع احساسات بود . ولی من سرانجام به این نتیجه    رسیدم که وی با انگلیسها ارتباط و وابستگی داشت .اسنادی که توسط سردار فاخر حکمت رئیس اسبق مجلس شورای ی ملی ایران انتشار یافت ومدارک منتشره از بایگانی وزارت امور خارجه بریتانیا وسفارت ان کشور در ایران / همه دال بر صحت این استنباط من است . چگونه میتوان قبول کرد مردی که هفت سال قبل از ان موافقت انگلیسها را شرط اصلی قبول ریاست وزراء دانسته بود . ای بار بدون موافقت وتائید انان نخست وزیری را پذیرفته باشد؟ در کشورهای دیگر نیز سیاست آنگلوساکسونها مردان بظاهر مخالف را که میشد به نحوی بر رفتارشان تسلط داشت به حکومت رساند . یا لااقل کسانی را که تصور میشد بر رفتارشان تسلط داشت. زیرا اشتباهات فراوانی را میتوان ذکر کرد .هنگامیکه مصدق تشکیل کابینه داد 73 سال داشت (در 8 اردیبهشت 1330) . وی یکی از ملاکین بزرگ ایران بود وسرانجام به آرزوی دیرینه خود یعنی قدرت مطلق میرسید . من که از قدرت طلبی وی اطلاع داشتم باو توصیه کردم که در همه چیز شرط حزم واحتیاط را بجای آورد . به وی گفتم که دشمنان استقلال سیاسی واقتصادی ما فراوان ومکارند وبرای اجتناب از مخاطراتی که در پیش است باید با احتیاط وتدبیر پیش رفت . 
دوروز بعد از انتصاب مصدق به نخست وزیری مجلس شورای ملی لایح اجرائی قانون ملی شدن نفت را تصویب کرد . من با این لایحه کاملا موافق بودم وبلافاصله آنرا تنفیذ کردم . اما عقیده داشتم که بر اساس آن باید انگلیسها به مذاکره پرداخت مصدق با این امر مخالف بود وعقیده داشت که از طرفی اقتصاد بریتانیا وجهان غرب بدون نفت ایران فلج خواهد شد واز طرف دیگر ایران کاملا قادر است که نفت خودرا به بازار های دنیا صادر کند . به همین سبب دولت مصدق با همه پیشنهادهائی که بمنظور ترتیب بهره برداری وصدور نفت ایران شد /چه پیشنهاد هیات اعزامی با ریاست استوکس وهاریمن چه پیشنهاد بانک بین الملل چه پیشنهاد حکمیتی که چرچیل وترومن ارائه دادند مخالفت ورزید . مصدق اسیر منفی بافی سیاسی خود بود . موفق شد که راه را بر هرتووافقی در زمینه بهر برداری از منافع نفتی ایران سد کند . نتیجه انکه بهنگام عزلش . درست درهمان وضع روز اول نخست وزیری یعنی تصویب قانون اجرائی ملی شدن نفت بود نه یک گام بیشتر . اما باید گفت که شرکای دیروز و ممخالفین بعدی ما در این اوان بیکار ننشستند . درمقابل تظاهرات ضد خارجی وطرد کارشناسان غیر ایرانی شرکت نفت ایران انگلیس دفاتر خود را تعطیل اعلام کرد ونه نتها دیگر درآمدی از مسیر نفت عاید ایران نمیشد بلکه بر اثر مخالفت انگلیسها ایرا از فروش نفت به خارج نیز ناتوان وعاجز ماندند بقیه نظرات اعلیحضرت در لینک بعدی  

چه کسی برای اولین بار گفت: نفت ملی ایران؟

با انکه آقای رئیس شورا از مصدق السلطنه این خائن خبیث کودتا چی تعریف میکند 
لازمست این مطلب را بخوانند 
بر گرفته از سایت کلمه


دکتر مصدق اولین فرد در ارائه‌ی پیشنهاد ملی کردن نفت ایران نبود. وی حتی سابقه‌ی مخالفت با ملی کردن نفت را در کارنامه‌ی خود دارد. در واقع در برهه‌ی ملی شدن نفت، دکتر مصدق سوار موجی شد که به‌وسیله‌ی دیگران راه افتاده بود و البته در مسیر ملی کردن نفت ایران، زحمات زیادی متحمل شد.
«یک پیرمرد نورانی به خواب من آمد و به من گفت نفت را ملی کن.»[۱]این یک خط می‌توانست سرخط اخبار ایران در سال ۱۳۳۰ باشد. این دو جمله، پاسخ مصدق بود به این پرسش که چه کسی در کمیسیون نفت مجلس شانزدهم، اول‌بار گفت نفت ملی شود؟

بیایید این دو جمله‌ی مصدق را با اسناد باقی‌مانده از آن دوران محک زنیم. ابتدا از کمیسیون نفت شروع می‌کنیم. حسین مکی در کتاب سیاهمی‌نویسد: حائری‌زاده در جلسه‌ی چهارم کمیسیون نفت در سوم مهر ۱۳۲۹ گفت: اگر راه حکمیت و راه‌های دیگر نداشته باشیم، باید منابع نفت خودمان را ملی کنیم.[۲]

در تصدیق بیان آقای مکی،شهید آیت نیز در کتاب چهره‌ی حقیقی مصدق‌السلطنهمعتقد بود اولین کسی که در کمیسیون نفت، پیشنهاد ملی شدن نفت را داد، حائری‌زاده بود، نه مصدق.[۳]

می‌توان گفت این دو با دکتر مصدق مخالف بودند و استناد به سخنان آن‌ها مصداق یک‌طرفه به قاضی رفتن است. با قبول این مسئله، باید در میان نوشته‌های هواداران دکتر مصدق به دنبال اولین نفر بگردیم و چه کسی بهتر از خود مصدق؟

نکته‌ای که جاافتاده این است که دکتر مصدق با امضای ورقه‌ی حاوی این پیشنهاد، در آن جلسه مخالفت می‌کند.

دکتر مصدق در خاطراتش فکر ملی کردن نفت را به دکتر حسین فاطمی نسبت می‌دهد. به این شرح که در سال ۱۳۲۸ جلسه‌ای در خانه‌ی حاج محمود نریمان با حضور آیت‌الله کاشانی و اعضای جبهه‌ی ملی تشکیل می‌شود و در آن جلسه، دکتر فاطمی ملی کردن نفت را پیشنهاد می‌دهد و اعضا پیشنهاد وی را قبول می‌کنند.

معلوم می‌شود که در سال ۱۳۲۹، دو نفر در طیف جبهه‌ی ملی هستند که صفت اولین نفر را یدک می‌کشند: حائری‌زاده و دکتر حسین فاطمی.


باز به سال ۱۳۲۸ رجوع می‌کنیم. در تیرماه این سال، در مجلس پانزدهم، قرارداد نفتی جدید ایران و انگلیس با عنوان گس-گلشاییان برمبنای قرارداد ۱۹۳۳ مطرح می‌شود. مصدق به مجلس پانزدهم راه نیافته است، ولی حسین مکی به دنبال آن است که با به صحنه آوردن مصدق، پشتوانه‌ی مخالفان قرارداد را افزون کند. مصدق پیشنهاد مکی را نمی‌پذیرد، ولی نامه‌ای در این‌باره به مجلس می‌نویسد. وی در این نامه از اینکه مجلس او را به‌عنوان مشاور در کمیسیون‌ها دعوت نکرده گله نموده و سپس در مورد یکی از اصل‌های قرارداد مبنی بر شیوه‌ی پرداخت شش شیلینگ حق‌الامتیاز توضیح خواسته است.[۵]

به عبارت بهتر، مصدق در این نامه نه با قرارداد مخالفت کرده و نه از ملی کردن نفت سخنی گفته است.

در بهمن‌ماه این سال، مصدق در مجلس شانزدهم پیام آیت‌الله کاشانی را، که پس از بازگشت از تبعید لبنان نگاشته بود، قرائت می‌کند. آیت‌الله در این پیام عنوان می‌دارد که نفت ایران متعلق به ملت ایران است.[۶]

در این سال نیز نام آقایان حائری‌زاده، عبدالقدیر آزاد، مظفر بقایی، حسین مکی، معظمی، امیرتیمور و نیز آیت‌الله کاشانی به‌عنوان مخالفان قرارداد نفتی جدید با انگلیس و نیز ملی کردن نفت (از سوی آیت‌الله کاشانی) ثبت می‌شود، ولی سخنی از مخالفت مصدق با قرارداد نفتی جدید نیست، چه رسد به ملی کردن نفت.

به سال ۱۳۲۷ می‌رویم. در مردادماه این سال، آیت‌الله کاشانی در خطبه‌ی نماز عید فطر، سخن از استیفای حقوق ملت ایران از شرکت نفت ایران و انگلیس می‌راند و در بهمن آن سال، علیه شرکت نفت بیانیه‌ای صادر کرده و در آن خواهان لغو امتیاز می‌شود. این بیانیه موجب تبعید آیت‌الله کاشانی به لبنان می‌شود.

باز به عقب برمی‌گردیم، به سال ۱۳۲۶. در این سال، قوام قرارداد نفتی ایران-شوروی را که به قرارداد نفتی قوام-سادچیکف معروف بود، تقدیم مجلس پانزدهم می‌کند. مجلس با هماهنگی قوام، این قرارداد را رد می‌کند و به جای آن، طرحی به سرپرستی دکتر رضازاده شفق تهیه و تصویب می‌شود که می‌توان آن را شروع مبارزه‌ی پارلمانی با استعمار شرکت نفت جنوب دانست. بند «هـ» این قرارداد بیان می‌داشت: دولت موظف است درباره‌ی امتیازهای موجود، به‌خصوص شرکت نفت جنوب، برای احقاق حق ایران، اقدامات لازمه را به عمل آورد و مجلس را از نتیجه‌ی مذاکرات مطلع کند.

در این سال نیز نامی از مصدق در میان نیست. پس مصدق کجا وارد جریانات نفت می‌شود؟
به مجلس چهاردهم و سال ۱۳۲۳رجوع می‌کنیم. پس از تمایل شرکت‌های آمریکایی به اخذ امتیاز نفتی و مخالفت انگلیس و شوروی از خارج و نمایندگان توده‌ای از داخل، شوروی تلاش کرد امتیاز نفت شمال ایران را از آن خود کند. مصدق در نطقی در این‌باره واکنش نشان داد:

دولت اتحاد جماهیر شوروی به نفت احتیاج دارد و دولت ایران هم در عالم مجاورت نباید نفت خود را با دیگران معامله کند. من تصور می‌کنم که در این مجلس چنین پیشنهادی بگذرد؛ یعنی دولت ایران متعهد شود که در مدت معلوم در قرارداد، مازاد نفت معادن شمال را به نرخ متوسط بین‌المللی که در هر سال معین می‌شود به دولت شوروی بفروشد.[۷]

پس مصدق در برابر احتمال واگذاری امتیاز نفت به شرکت‌های آمریکایی واکنشی نشان نمی‌دهد و درباره‌ی احتمال واگذاری امتیاز نفت شمال به شوروی واکنشی محتاطانه، که هر دو سو را نگه دارد، ارائه می‌دهد.

در ادامه، مصدق از طریق یکی از نمایندگان توده‌ای، با جلب رضایت سفیر شوروی، طرحی به مجلس پیشنهاد می‌کند که با تصویب آن، امکان واگذاری امتیاز نفت به دول خارجی از سوی دولت، پس از تصویب طرح ملغی می‌گردد. 
پس از تصویب این طرح، که به قانون تحریم امتیازات معروف می‌شود و در آن دوره به خیال خام شوروی در اخذ امتیاز نفت شمال ضربه می‌زند، آقای رحیمیان نماینده‌ی قوچان، طرح زیر را به مجلس تقدیم می‌کند:

ماده واحده: مجلس شورای ملی ایران امتیاز نفت جنوب را، که در دوره‌ی استبداد به شرکت دارسی واگذار شده و در موقع دیکتاتوری آن را نیز تمدید و تجدید نموده‌اند، به موجب این قانون الغاء می‌نمایند.

آقای مصدق تا قبل از سال ۱۳۲۹ با ملی کردن نفت مخالف بودند و یا حداکثر با انعقاد قرارداد با شوروی مخالف و طرفدار انعقاد قرارداد با وضع بهتر با غرب بود. پیش از وی نیز ابتدا آقای رحیمیان و آیت‌الله کاشانی و پس از آن، آقایان فاطمی و حائری‌زاده پیشنهاد ملی کردن نفت ایران را داده‌اند.


و از آقای مصدق درخواست یاری می‌کند. ولی دکتر مصدق با این طرح مخالفت کرده و بیان می‌دارد: نمی‌توانیم قرارداد را یک‌طرفه فسخ کنیم.[۸]

پس در سال ۱۳۲۳ نیز آقای مصدق با ملی کردن نفت مخالفت می‌نمایند. پیش از طرح موضوع نفت شمال در مجلس، در خردادماه این سال، آیت‌الله کاشانی توسط نیروهای انگلیسی دستگیر و به اراک اعزام می‌شود. ایشان در اراک به بازجو می‌گوید: اگر زنده ماندم و از زندان آزاد شدم، کاری می‌کنم که این ملت مسلمان یک قطره نفت به انگلیس ندهند.[۹]

دکتر مصدق اولین فرد در ارائه‌ی پیشنهاد ملی کردن نفت ایران نبود. ایشان حتی سابقه‌ی مخالفت با ملی کردن نفت ایران در سال ۱۳۲۳ و عدم مخالفت با قرارداد گس-گلشائیان را، که موجب ادامه‌ی قرارداد ۱۹۳۳ می‌شد، در کارنامه‌ی خود دارد. دکتر مصدق سوار موجی شد که توسط دیگران راه افتاده بود و البته در مسیر ملی کردن نفت ایران زحمات زیادی نیز متحمل شد، ولی اولین فرد نبود.

به جای ایشان، ما به دو نام برمی‌خوریم: آقای غلامحسین رحیمیان و آیت‌الله کاشانی. با بررسی روند ملی کردن نفت ایران و شروع نمودن تاریخ بررسی از سال ۱۳۲۳ به جای دوره‌ی نخست‌وزیری اول دکتر مصدق، متوجه می‌شویم یک نام پی‌درپی در حال تکرار است و آن نام آیت‌الله کاشانی است. این تکرار، در ادامه‌ی روند تا کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ نیز رخ می‌دهد و این سؤال برایمان پیش می‌آید: دکتر مصدقی که اولین نفر در ارائه‌ی پیشنهاد ملی کردن نفت ایران نبود، آیا تنها رهبر و یا عالی‌ترین رهبر این روند بود؟



البته نا گفته نماند که چون سایت کلمه نوکر جمهوری اسلامیست در اضها نطر اخرین خود جای حائری زاده را با کاشانی عوض مینماید تا ملی شدن نفت را هم به اخوندهای گردن کلفت در ایران نسبت دهد اما تاریخ معاصر میداند که اولین پیشنهاد دهنده ملی شدن نفت اقای حائری زاده بوده است نه مصدق السلطنه این خائن خبیث کودتا چی